Jesteś:O PPP ›› Słowniczek terminów PPP 

Słowniczek terminów PPP

  • Partnerstwo publiczno-prywatne

Przedmiotem partnerstwa publiczno prywatnego jest wspólna realizacja przedsięwzięcia oparta na podziale zadań i ryzyka pomiędzy podmiotem publicznym i partnerem prywatnym.

Jakakolwiek współpraca podmiotu publicznego i partnera prywatnego spełniająca cechy definicyjne partnerstwa publiczno-prywatnego wymaga zastosowania przepisów ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym (Dz. U. z 2009 r. Nr 19, poz. 100 z późn. zm.).

 

  • Umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym

Umową o PPP będzie każda umowa, w której partner prywatny zobowiązuje się do realizacji przedsięwzięcia za wynagrodzeniem oraz poniesienia w całości albo w części wydatków na jego realizację lub poniesienia ich przez osobę trzecią, a podmiot publiczny zobowiązuje się do współdziałania w osiągnięciu celu przedsięwzięcia, w szczególności poprzez wniesienie wkładu własnego.

 

  • Podmiot publiczny

Podmiotem publiczny będą określone podmioty zobowiązane do stosowania przepisów Ustawy o PPP, jak np. jednostki sektora finansów publicznych w rozumieniu przepisów o finansach publicznych, tj.:

1) organy władzy publicznej, w tym organy administracji rządowej, organy kontroli państwowej i ochrony prawa oraz sady i trybunały;

2) jednostki samorządu terytorialnego oraz ich związki;

3) jednostki budżetowe;

4) samorządowe zakłady budżetowe;

5) agencje wykonawcze;

6) instytucje gospodarki budżetowej;

7) państwowe fundusze celowe;

8) Zakład Ubezpieczeń Społecznych i zarządzane przez niego fundusze oraz Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego i fundusze zarządzane przez Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego;

9) Narodowy Fundusz Zdrowia;

10) samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej;

11) uczelnie publiczne;

12) Polska Akademia Nauk i tworzone przez nią jednostki organizacyjne;

13) państwowe i samorządowe instytucje kultury oraz państwowe instytucje filmowe;

14) inne państwowe lub samorządowe osoby prawne utworzone na podstawie odrębnych ustaw w celu wykonywania zadań publicznych, z wyłączeniem przedsiębiorstw, jednostek badawczo-rozwojowych, banków i spółek prawa handlowego.

 

Zaliczenie jednostek sektora finansów publicznych do kategorii podmiotów publicznych, z którymi może zostać zawarta umowa o partnerstwie, jest rezultatem tego, że wszystkie te jednostki mają wspólne cechy, tj. wykonują zadania publiczne i w związku z tym są finansowane ze środków publicznych.

Zobowiązane do stosowania Ustawy o PPP będą również tzw. „podmioty prawa publicznego”. Ustawodawca zaliczył do tej kategorii inne, niż jednostki sektora finansów publicznych, podmioty utworzone w szczególnym celu zaspokajania potrzeb o charakterze powszechnym niemających charakteru przemysłowego ani handlowego, jeżeli podmioty, o których mowa oraz jednostki sektora finansów publicznych pojedynczo lub wspólnie, bezpośrednio lub pośrednio przez inny podmiot:

- finansują ją w ponad 50% lub

- posiadają ponad połowę udziałów albo akcji, lub

- sprawują nadzór nad organem zarządzającym, lub

- mają prawo do powoływania ponad połowy składu organu nadzorczego lub zarządzającego.

W praktyce, najczęściej w tej kategorii mieścić się będą spółki komunalne lub jednoosobowe spółki Skarbu Państwa (a także podmioty od nich zależne), wykonujące powierzone im przez organ założycielski zadania o charakterze publicznym, w tym świadczenie usług użyteczności publicznej. Przesądzać o tym będzie cel powołania takiego podmiotu, który musi być ustanowiony do zaspokajania potrzeb o charakterze powszechnym, które nie mają charakteru przemysłowego ani handlowego. Z zakresu „potrzeb o charakterze powszechnym, niemających charakteru przemysłowego ani handlowego” nie są wyłączone potrzeby, które mogą być zaspakajane również przez podmioty prywatne. Istnienie konkurencji nie wystarcza do wyłączenia możliwości kierowania się przez podmiot finansowany lub kontrolowany przez podmiot publiczny względami innymi niż ekonomiczne. „Potrzebami o charakterze powszechnym, niemającymi charakteru przemysłowego ani handlowego” będą te potrzeby, które – z przyczyn związanych z interesem ogólnym – podmiot publiczny decyduje się zaspokajać, albo na których zaspakajanie chce wywierać decydujący wpływ.

Podmiotem publicznym będą mogły być również związki podmiotów, będących jednostkami sektora finansów publicznych, lub związki podmiotów publicznych, jak również związki mieszane, jednych i drugich. Związki podmiotów publicznych będą mogły być poziome (np. dwie różne gminy chcą wybrać partnera do obsługi wspólnej sieci wodno-kanalizacyjnej) oraz pionowe (jednostek samorządu terytorialnego różnego szczebla).

 

  • Partner prywatny

Partnerem prywatnym będzie przedsiębiorca, w tym również zagraniczny. Partnerem prywatnym zatem będzie mogła być osoba fizyczna (w tym również wspólnicy spółki cywilnej), osoba prawna, jak również „ułomna” osoba prawna, wykonująca we własnym imieniu zarobkową działalność wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową oraz zajmująca się poszukiwaniem, rozpoznawaniem i wydobywaniem kopalin ze złóż, a także działalnością zawodową, wykonywaną w sposób zorganizowany i ciągły. Partnerem prywatnym będzie również mogła być np. spółka zależna od podmiotu publicznego. Zawarcie umowy z takim podmiotem wymagało będzie jednak zastosowania standardowej procedury eliminacyjnej (zamówienia publicznego lub postępowania o wybór koncesjonariusza).

 

  • Spółka celowa o kapitale mieszanym

Umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym może przewidywać, że w celu jej wykonania podmiot publiczny i partner prywatny zawiążą spółkę kapitałową, spółkę komandytową lub komandytowo-akcyjną, przy czym w spółkach tych podmiot publiczny nie może być komplementariuszem. Cel i przedmiot działalności spółki nie może wykraczać poza zakres określony umową o partnerstwie publiczno-prywatnym.

Ustawodawca wprowadził szczególny reżim dotyczący gospodarowania przez spółkę celową o kapitale mieszanym majątkiem służącym do realizacji przedsięwzięcia PPP. Zgody wszystkich wspólników albo akcjonariuszy spółki wymaga zbycie lub obciążenie nieruchomości lub przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego. Ponadto, podmiotowi publicznemu przysługuje prawo pierwokupu akcji albo udziałów partnera prywatnego w spółce. Podmiot publiczny może wykonać prawo pierwokupu w ciągu dwóch miesięcy od dnia zawiadomienia go przez partnera prywatnego o treści umowy zawartej z osobą trzecią, chyba że umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym przewiduje dłuższy termin.

 

  • Przedsięwzięcie

Przedsięwzięciem będzie budowa lub remont obiektu budowlanego, świadczenie usług, wykonanie dzieła (w szczególności wyposażenie składnika majątkowego w urządzenia podwyższające jego wartość lub użyteczność) lub inne świadczenie – połączone z utrzymaniem lub zarządzaniem składnikiem majątkowym, który jest wykorzystywany do realizacji przedsięwzięcia publiczno-prywatnego lub jest z nim związany.

 

  • Wkład własny

Podmiot publiczny powinien współdziałać z partnerem prywatnym w osiągnięciu celu przedsięwzięcia, w szczególności poprzez wniesienie wkładu własnego. Wkładem własnym podmiotu publicznego będzie świadczenie, polegające głównie na poniesieniu części wydatków na realizację przedsięwzięcia, w tym sfinansowaniu dopłat do usług świadczonych przez partnera prywatnego w ramach przedsięwzięcia lub wniesieniu składnika majątkowego. Podmiot publiczny w ramach wkładu własnego będzie mógł uczestniczyć w wydatkach na realizację przedsięwzięcia. Udział ten może być jednak tylko „częściowy”. O ile ustawodawca dopuszcza, by partner prywatny w ramach wkładu własnego w całości pokrył koszty przedsięwzięcia, o tyle podmiot publiczny nie będzie mógł swoim wkładem sfinansować całości wydatków.

Wkładem własnym podmiotu publicznego będzie najczęściej wniesienie składnika majątkowego. W praktyce, podmiot publiczny może wnieść nieruchomość, na której będzie realizowana inwestycja, przedsiębiorstwo, konkretną infrastrukturę i urządzenia (wodociągi, drogi, mosty, hala sportowa, środki transportu zbiorowego) lub właściwe prawa majątkowe (licencje, koncesje, patenty).

Wniesienie wkładu własnego w postaci składnika majątkowego może nastąpić w szczególności w drodze sprzedaży, użyczenia, użytkowania, najmu albo dzierżawy. Nie wyklucza to innych tytułów prawnych, jak darowizna, zamiana, leasing, itp.

 

  • Wynagrodzenie partnera prywatnego

Za wykonanie przedsięwzięcia partnerowi prywatnemu przysługiwać będzie wynagrodzenie, które może pochodzić z pożytków z przedsięwzięcia (np. sprzedaży określonych usług w oparciu o wybudowaną infrastrukturę) lub z zapłaty sumy pieniężnej podmiotu publicznego (na ogół okresowej opłaty za dostępność infrastruktury). Ustawodawca uzależnia zakres wynagrodzenia partnera prywatnego od rzeczywistego wykorzystania przedmiotu partnerstwa lub faktycznej jego dostępności. Wynagrodzenie partnera musi więc być uzależnione od wyników pracy partnera prywatnego (zachowania gotowości do wykorzystania, np. łóżek szpitalnych, pasa drogowego, sprawności sieci wodno-kanalizacyjnej).

 

  • Koncesja na roboty budowlane

Koncesjonariusz na podstawie umowy koncesji na roboty budowlane zawieranej z koncesjodawcą zobowiązuje się do wykonania przedmiotu koncesji, tj. robót budowlanych w rozumieniu przepisów o zamówieniach publicznych, a także późniejszej eksploatacji obiektu budowlanego przez okres trwania umowy za wynagrodzeniem.

 

  • Koncesja na usługi

Koncesjonariusz na podstawie umowy koncesji na usługi zawieranej z koncesjodawcą zobowiązuje się do wykonania przedmiotu koncesji, tj. świadczenia usług w rozumieniu przepisów o zamówieniach publicznych za wynagrodzeniem.

 

  • Wynagrodzenie koncesjonariusza

Wynagrodzeniem koncesjonariusza w ramach umowy koncesji:  1) na roboty budowlane – będzie wyłącznie prawo do korzystania z obiektu budowlanego eksploatacji obiektu budowlanego, w tym pobierania pożytków, albo takie prawo wraz z płatnością koncesjodawcy;  2) na usługi – będzie wyłącznie prawo do korzystania z usługi wykonywania usług, w tym pobierania pożytków, albo takie prawo wraz z płatnością koncesjodawcy. Płatność koncesjodawcy na rzecz koncesjonariusza przy tym nie może prowadzić do odzyskania całości związanych z wykonywaniem koncesji nakładów poniesionych przez koncesjonariusza. Koncesjonariusz nadto ponosi w zasadniczej części ryzyko ekonomiczne wykonywania koncesji.

 

  • Koncesjodawca

Koncesjodawcą jest podmiot zobowiązany do stosowania Ustawy o Koncesjach. Koncesjodawcą będą:

1) organy władzy publicznej, co oznacza:

a) organy administracji rządowej, czyli Radę Ministrów, kierowników urzędów centralnych i wojewodów, organy o charakterze kolegialnym, agencje państwowe;

b) organy kontroli państwowej i ochrony prawa, jak m.in.: NIK, RPO, KRRiT, regionalne izby obrachunkowe, Rzecznik Praw Dziecka, GIODO, Krajowe Biuro Wyborcze, IPN, Prokuratura, Policja, Żandarmeria Wojskowa, ABW i AW, Straż Graniczna;

c) sądy i trybunały, czyli: Sąd Najwyższy, sądy powszechne, sądy administracyjne, sądy wojskowe, Trybunał Konstytucyjny, Trybunał Stanu;

2) jednostki samorządu terytorialnego oraz ich związki;

3) państwowe jednostki budżetowe, państwowe zakłady budżetowe i gospodarstwa pomocnicze państwowych jednostek budżetowych,

4) „podmioty prawa publicznego”, czyli inne niż wymienione w pkt. 1-3 podmioty, które ustanowione zostały w szczególnym celu zaspokajania potrzeb o charakterze powszechnym, które nie mają charakteru przemysłowego ani handlowego, posiadają osobowość prawną oraz:

a) finansowane są w ponad 50% przez podmioty, o których mowa w pkt. 1 lub 2, lub

b) których zarząd podlega nadzorowi ze strony podmiotów, o których mowa w pkt. 1 lub 2, lub

c) w których ponad połowa członków organu zarządzającego lub nadzorczego została wyznaczona przez podmioty, o których mowa w pkt. 1 lub 2.

5) podmioty prawa publicznego zależne, w których ponad połowa członków organu zarządzającego lub nadzorczego została wyznaczona przez inne podmioty prawa publicznego (np. spółki córki spółek komunalnych). 

 

  • Koncesjonariusz

Koncesjonariuszem jest zainteresowany podmiot, z którym zawarto umowę koncesji. Przez zainteresowany podmiot rozumieć należy osobę fizyczną, osobę prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej lub grupę takich podmiotów, zainteresowanych udziałem w postępowaniu o zawarcie umowy koncesji.

Aktualności

W postepowaniu pn. „Centrum Sportu i Rekreacji przy ulicy Eisenberga w Krakowie”, które miało doprowadzić do wyłonienia partnera prywatnego w celu wspólnej realizacji przedsięwzięcia biorący udział w negocjacjach Kandydaci nie złożyli ofert. W związku z tym faktem Zarząd Infrastruktury Sportowej w Krakowie, jako Podmiot Publiczny prowadzący procedurę informuje, iż postępowanie zostaje odwołane.

28 lutego br. Zarząd Infrastruktury Sportowej w Krakowie wystosował zaproszenia do złożenia oferty do dwóch firm biorących udział w postępowaniu dotyczącym wyboru partnera prywatnego w celu wspólnej realizacji Centrum Sportu i Rekreacji przy ulicy Eisenberga.
 

12 grudnia br. zakończono negocjacje w prowadzonym przez Zarząd Infrastruktury Sportowej w Krakowie postępowaniu dotyczącym wyboru partnera prywatnego do wspólnej realizacji przedsięwzięcia pn. Centrum Sportu i Rekreacji przy ulicy Eisenberga. Głównym celem, jaki chcą osiągnąć władze miasta poprzez realizację tego zamierzenia jest przywrócenie mieszkańcom Krakowa popularnego niegdyś miejsca rekreacji, zwanego potocznie basenem „Polfy”.

Sonda

Czy uważasz, że w okresie najbliższych 10 lat Partnerstwo Publiczno-Prywatne w Polsce stanie się główną formą realizacji inwestycji publicznych?
Tak
Nie
Trudno powiedzieć

Partnerzy

 
close
Wyloguj się